schuilkelderbord

Atoomschuilkelder

Schuilkelder Visstraat, ‘s-Hertogenbosch

Atoomschuilkelder.

Voor het project MOL: Muziek Op Locatie, ben ik op veel plekken geweest.

Als ik door de stad fiets, gaat mijn hoofd automatisch omhoog en kijkt naar leegstaande gebouwen, panden waar aannemersborden voor hangen, “te huur” op staat. En zie ik een mogelijkheid, ga ik even babbelen met de dienstdoende eigenaar. Anti-kraakbureau’s daar ben ik even klaar mee hoor. Ik heb er diverse benaderd om te zien of en in hoeverre we elkaar kunnen vinden, maar het komt toch altijd weer neer op geld. Voor wat betreft de locaties probeer ik altijd met gesloten portemonnee te werken. Dat werkt ook beter dan een maar kleine vergoeding er tegenover stellen, omdat je dan beter drijft op goodwill dan op een halfbakken gebruikersovereenkomst, waarin na onderhandelingen ook niets anders meer mogelijk is.

Gekke dingen, daar hou ik van. Al vanaf mijn vroegste jeugd voel ik mij aangetrokken tot plaatsen waar je niet mag komen. Hang er in grote blokletters een plakkaat aan met de tekst “STRENG VERBODEN TOEGANG” en ik ging er meteen op af. Toch ’s even kijken waaróm dat dan is. En kom je op verboden plaatsen… heb je altijd meer lol. Echt waar.

Toen ik 11 was had ik mij, ter voorbereiding op een vakantie naar Creta, helemaal klemgelezen in de Griekse mythologie. Ook over koning Minos, natuurlijk. De Minotaurus en het grote paleis te Knossos. Toen ik daar eenmaal liep, tussen de andere toeristen, viel mij een gesloten hek op. Daarachter stond een hele grote troonachtige stoel. En óp het hek de tekst “strictly no admittance”. Uiteraard deed ik het hek open en ging op die grote troon zitten. Dé troon! Die van Koning Minos, de troon waar zijn geest waarschijnlijk nog in zat en daarom was het verboden toegang. En ik… sterveling…. Ik zat met ware Godenverachting zo’n beetje op zijn schoot. Ik wist dat ik er niet op mocht zitten en ik verwachtte echt elk moment een hap uit mijn arm gebeten door Dyionisos. Mijn eerste echte religieuze ervaring.

Terug naar MOL. Ik had een afspraak met de man van de gemeente ’s-Hertogenbosch, die ging over ge- en misbruik van de voormalige atoomschuilkelder onder de Visstraat. Nu schuilden er redelijk dure auto’s en er waren muurschilderingen gemaakt die niets te maken hadden met onze gezamenlijke, onvermijdelijke ondergang. Het waren mannetjes op doedelzakken. Heel lieflijk allemaal. Er zijn nog meer voormalige schuilekders in Den Bosch, overigens. Die onder het provinciehuis zijn ideaal voor een MOL, maar liggen voor nu te ver uit het centrum. Onder een plein bij de zuid-Willemsvaartzijn ook nog schuilkelders, maar die dienen als water-overloop voor evt lozing van water uit de Zuid-Willemsvaart. Dus daa rkun je niet zomaar in.

Aan de zijkanten van de grote middenruimten waren gangen en hele smalle kamertjes. Er kwamen af en toe nog wel mensen, maar die zetten er spullen neer om ze weer op te halen en af en toe werd er gedweild. Voor concerten zijn de ruimten niet erg geschikt. Je zou er wel een geluidsperformance in kunnen maken, maar een concert… Toch wilde ik eigenlijk wel! Er staat toch verdorie “verboden toegang” op die deuren? Dús móet er wat mee gebeuren. Alleen zijn de ruimten zo smal, dat er wel mensen doorheen kunnen, maar niemand moet het in zijn hoofd halen aan de knopjes op de panelen aan de muren te komen.

“Kijk,” zei de man van de gemeente. “Als iemand nu eens aan díe handel zou trekken… stroomt de hele parkeergarage vol met 5000 liter diesel… gaan automatisch alle deuren dicht, alles hermetisch afgesloten, de brandweer rukt uit en er treedt een rampscenaro in werking. Dan moet ik voor alle eigenaars taxi’s gaan bellen- voor heen én terug… En dat is allemaal niet zo erg… maar jíj krijgt daar de rekening van.”

Jammer! Het was echt een perfecte soort locatie: er mag normaal niemand komen en het had van die mooie knopjes en handels, de contactpersoon was een uiterst aardige man, er mocht vanalles, de plek heeft iets beladens…

Maar toch… Ik ken het publiek natuurlijk niet allemaal persoonlijk, maar ik ken mijzelf wel… Die handel met die mooie rooie knop… waar zou die toch voor dienen…?

[fblike]