Category Archives: Experience Design shorts

Korte tekstjes over experience design. Geschikt voor snelle naslag, soundbites en nieuwsgierige mensen!

Why optimism guides your guiding

Optimists are attractive!

Your guides in the various European cities are valuable hubs of knowledge! They are usually popular- certainly withing pubcrawls and partytype groups and the have an optimistic quality about them.

In networks- both virtual and in real-life, optimism is seen as attractiveness. Further more, other people react to an attractive quality in a positive way. Optimists are usually more liked. Even the ones that don’t like him or her, will react in a positive way, as it is strategically unwise not to, as other perceive them with a positive outlook.

They have a high-degree centrality within their networks, which means they are the local connectors, the hubs; although perhaps not the best connector to the wider network.

Organisations like yours can be made to be perceived as entities, with structures, a face of faces, local presence and be laden with attractive traits. They can alternate in being extraverted and intraverted. That requires depth! Depth you cannot give if you are too transient in your local presence.

5 Tools for tour-production and planning

Amongst the thousands of tools you can use within the field of citytour-production and ideation there are several I personally use all the time. Below are 5 of my favourite tools.

Enjoy!

Timelines

There are quite a few commercial timeline sites outthere but the best ones I find, are the Knightlab timeline creator, Timemapper and Timelinesetter. All 3 tools use google spreadsheets as their source, hosted on your own cloud.

Knightlab timelinecreator

Simply edit the provided template in google docs, publish it to the web and paste the link into the generator page to generate an html code to embed into your site.

Example of timeline made with TimelineJS
Example of timeline made with TimelineJS

Timelinesetter

TimeMapper

Voicethread

This wonderful tool allows you to place several media like soundfiles and video in a timeline and collaboratively comment on each second of it, through text, speech or annotations.

Vialogues

Create a virtual classroom to discuss video material, like the recording of a pubcrawl.

See more tools

Knowledge-creation software

Tools and software

And even more here

Timeline tools assorted

Pubcrawls and stories of drinking: some tips for guides

More often than not, pubcrawls and stagparties have a very bad reputation indeed. Part of the problem in relation to pubcrawls, is the active participation of the pubcrawlguide in both the formation of the travelstory created and repeated by the tourist, as in his part of the tour-dramaturgy, leading up to- during the pubcrawl and the creation of the narrative afterwards.

Telling, retelling, living and reliving of stories, is closely linked to drinking.

  1. Make clear “chapters” within the tour, clearly marking each one with storytelling opportunities.
  2. Format the dramaturgy of the tour, leading up to the first location, in such a way that a sense of achievement is created, such as introducing a gaming element after having finished the first location. Make sure you assign a role to one or more pubcrawlers, giving him or her a higher status within the group.
  3. Make the story unique but with interexchangable elements, drawn from other “drinkingstories”, narrated by key-players within your pubcrawl group.
  4. The drinking itself is not seen as anything special. They turn into stories if they involve one or several acts of transgression, defined as the crossing of boundaries set by an authority or convention (Tutenges; Jenks, 2003).
  5. Pubcrawlers actively seek out structures and situations that give affordance to the forming of narratives; You can utilise this within the planning of your pubcrawl;
  6. Not every “chapter” within tbe tour-dramaturgy has to be clearly outlined. They can also be construed into a narrative by the actual turn of events.
  7. Try to pre-construe storylines by, for example, theming, making it easier for the participants to form a cause-and-effect relationship between the demarcation of locations and chapters.

For collecting and archiving stories and narratives:

Stories Matter

Several flashcard tools

Text transcription and annotation tools

Timeline creator

Mobile diary study

 timeline Experience Design for hostels and bed breakfast La Clappeye22

More tools

Read also:

Staging the tour-location for groups: Event-space and perception

Some reading for you

  • Briggs, D. (2016) ‘Risk and transgression on holiday: “new experiences” and the pied piper of excessive consumption’, .
  • Richards, G. (2016) ‘Power of youth travel 2016’, .
  • Tutenges, S. (2016) ‘Pub crawls at a Bulgarian Nightlife resort: A case study using crowd theory’, .
  • Tutenges, S. (2016) ‘Stirring up effervescence: An ethnographic study of youth at a nightlife resort’, .
  • Tutenges, S. (2016) ‘The influence of guides on alcohol consumption among young tourists at a nightlife resort’, .
  • Tutenges, S., Hesse, M. and sebastientutenges (2008) Patterns of binge drinking at an international Nightlife resort. Available at: https://alcalc.oxfordjournals.org/content/43/5/595 (Accessed: 15 March 2016

Staging the tour-location for groups: Event-space and perception

Staging the tour-location for groups: Event-space and perception

Free course excerpt

When staging a tour-location, we use several techniques, deriving from different research- and practice-areas. When staging a tour-location- regardless of the research and theoretical backgrounds used, always remember that you are part of the group, room and space aswell. If it doesn’t feel right to you, you might very well be right. The trick then, is to find out what exactly is “wrong” and what to do about it.

This lesson excerpt is free to download below!

The group versus the interior

You can pre-stage the location, to work in your advantage. Before you arrive with the group, make sure you have set everything up and discussed this with the pub owner.

Instead of asking the owners permission on several small actions, ask them if it’s alright to “set the location”. It prevents having to explain every detail. The theoretical part of this is abstract and not everyones cup of tea, so take your time.

Using some basics of Grouping in Gestalt, Ï will show some examples of use in practice.

Join the locals

How do the participants know who are locals and who aren’t? Most of them will want to meet locals and be part of them, for the duration of the tour and foreseeable period of time afterwards.

There are many semiotic features that define who is part of which group, how they comunicate with eachother and other groups. Meaning, inclusion, exclusion- basically all communication that we perceive and can process, is transfered by “language” both parties can understand and can communicate about on meta level, using the modalities they know but also the modalities they know, the other “party” will understand and and communicate about.
There is much, much, much more going on than that! There are forms of communication going, that not yet have means of both sending and receiving from one set to an other. There simply is no language to describe the unknown. This produces an alternative form of sending and receiving that is formed by proximity and the amount of events wherein different groups meet eachother within a certain space. This is called emergent effects, as opposed to stereotypical effects.

Using “similarity” and “closure” as metaphors, when arriving at the pub the “opening-scene” of the tour-location, can be made to invite the participants to join a setting that has an opening, just for them. An oval table with a few locals sitting on just one side of it, looks inviting to join (using “closure” as visual metaphor) and the tour-participants can easily feel welcomed by either the locals themselves or the familiarity of the tourguide with the locality itself. Use your position to link the physical local to the tour participants.

bar stoelen tafel op tour graphics
Open shape, but closed-off and uninviting, because of use of different materialities (wood, vs cushions), shape and grouping

In the bar-picture below, the “localness” is emphasised by the broken circle of locals on bar-stools. The broken space can be very inviting to join them but can also be potentially threatening. In this case, the empty space is used as service-space (vitrine), which would be less inviting for this particular purpose.

bar met citytour green

A table is a much more inviting environment for the tour participants to join the locals. Hospitality is conveyed and experienced through the righ modalities: texture, materiality of space, light, heat, brightness, scent, atmoshpere, a turntaking of reciprical behaviours, food and drink!

Sitting on one side of the table (staged by you as tour director), the other side seems welcoming and intices to join. Whatever you do, do not place a “reserved” sign on the table.

In the picture below, you see 2 examples. One of them is configured as “closed”, the other one is “open.”

tourlocation open en gesloten opstelling

Mediating objects

In other content (posts, blogs, lectures and articles) I have written about mediation, mediating qualities of objects and spaces. Make sure the participants recognise typically local objects or habits and behaviour typical for local or national life, without trying to be too spefic. It is better to let the participants weave threads together and arrive to conclusions themselves. It enriches the experience and gives them a sense of insight.

In the stillframe below, we see a drinking vessel, typical for Valencian culture. The tour participants are asked to engage in drinking from the vessel (there’s a trick to it; I’ve tried it), but later on in the evening. In this case the tour is very clearly about tapas and the guided consumption of it. People are less engaged with local culture in a participatory manner, but very much consume the experience.

The cityguide in this example is Suzy Anon y Garcia– a tourguide from Valencia I know personally and can recommend her to everyone! She’s a foodie if ever I met one and knows everything there is to know about food and Valencian food in particular!

Want more? See our courses section!

Creative hostel?

How creative are you? And your staff?

Hostel guests are primed for gaining new experiences. They have to be actively approached by the hostel staff. Creativity is a very important trait to have for them.

Contrary to cheap and affordable hotels, hostel customers usually seek for a bit more than just a low price. They also want social interaction. Due to the communal character of the hostelpopulation on location, it is easier to control the social situations There is a desire to meet and socialise, with other travelers and with the locals.

Hostels’ customers have usually travelled themselves, have been in other hostels aswell and are familiar with them. They themselves form creativity by their active participation in hostel events. Guests without the urge to communicate that much in hostels but are mostly in search of cheap accommodation, may not engage in efforts to get them participating. This can have a direct effect on the internal use of space and group-agility.

The key element for hostel is ambience.

Your role is everything

Role 1: hostel owner aiming at profits without taking efforts to create a specific marketing environment. Remember, the low cost of stay, is not the defining trait for guests to come and stay at a hostel, you have to provide additional services.

Role 2: The caring and participating hostel owner. They care about ambiance. Many hostel owners have travelled extensively themselves before opening a hostel. They are more familiar with other hostel culture and other travelers. The caring hostel owner is an active participant in creation and is able to weave this into the daily running and operations of his hostel.

So what if you’re in a bad mood? Or your staff is hungover? Being creative and affording to meet your guests, cannot be left to mere chance or spur of the moment. It needs to be an integral part of your servicedesign. This means you have to think it through and know what you’re talking about. It does NOT mean (I can hear you think it… 😉  ) it is veigned and masked performance. Creativity is both spatial and eventual in charactre. Creativity in hospitality includes approaches to space organisation and an active role on your part to build interactions in behavioural and in the marketing environment.

mymarriotthotel

Interwoven wit custumer experience management. Does that mean it’s all rather fakey? Absolutely not. As long as you’re sinsere and know what you’re doing, where you’re doing it and why.

If it is a family run hostel, it has the capacity of being the most welcoming place possible. However, beware of the wear and tear! Showing routine behaviour to your guests is a killer!

Most hostels do not give a lot of comfort in their design and organisation of space. This is compensated by other traits. The use of themed design or familiar decorations, gives an extra affordance to the internal space of the building. It gives guests an extra- albeit conceptual -livingspace, in which they are invited to move around in and make use of.

Four managerial directions:

(Irina Borovskaya, Mariya Dedova Creativity in hospitality industry: study of hostels.)

Targeted recruitment

Segmentation of customers

Organization of space

Organization of communications

Great expectations

Becoming strangely aquainted

There are numerous ways of ensuring your guest have a good time. One of the mistakes you could make, is to try and standardise staff-behaviour too much.
Travel is by all means a sense-making process. Travelers construct te touristic experiences by learning, understanding and feeling the places they have visited.

How strange or astranging is arriving in a hostel full of other cultural influences? Travelers construct a touristic experience by getting to know the places they visit, through interaction, understanding and sensing the embedded culture of a place.

The places they visit and cultures they encounter and experience, are connected to them by “stakeholders”, such as tourists, the government, original inhabitants and minority groups. The touristic experience is mediated through representation by stakeholders or by their being part of the tourism context. Backpackers themselves are certainly stakeholders in the sense that they meet eachother regularly and word of mouth is a big source of information for them.

Check-in

The length oIf the service-encounter at the check-in area can define the service quality in a negative way, if the service is not mediated in a proper way. Short check-in moments can actually be perceived as loose and easy in a nice manner. But not every type of information can be conveyed in that period of time, without giving off all the wrong signals. A longer check- in moment can be really irritating if the check- in desk is too high and there is nowhere for the guest to sit down. It creates a distance between the staffmember and the guest that is hard to correct later. If the check-in moment is short, be careful you only give out information that has a high service level. In Little Havana hostel in Krakow for instance. you were given a long waifer sheet for you to sign with all the restrictions the hostel wants to impose. It would have been better to bring some towels to the room with the waifer discretely tucked away in an envelope.

For backpackers and long time travellers especially, the actual proces of checking in at the desk is not a hugely significant event. However you must realise that the actual act of arriving and leaving at a venue, still holdsa large ritual value. The act of distancing oneself from newly befriended people and the actual physical shift in location when they left home to travel, has been compared to a rite of passage. The mediated environment of homeness in a hostel, can act as a new ‘fire-up’ for the rest of the travel. It is therefore important to make sure their departure is not only noticed but noticebly marked at check-out.

The eventmaker in your hostel can be a powerful mediator, in the right context. They link the tourist to the surrounding strangeness and translates the strangeness into a cultural idiom, that becomes shared and familiar to the visitors. Make sure you give your guests the opportunity to explore. Prefably experiences that are local and experienced through the eyes of the guests.

A tourism experience contains primary and secondary products and services. Although some may be seen as more significant than others, without te smaller or supporting experiences, the peak experience does not happen. If it ails in the supporting experiences, the main or key experience is in danger, no matter how strong the peak experience is.

It is neccesary to identify also the daily routine experiences, experienced by the guest. As guests are continually informed by the world around them, throughout the day he will be continually fed information and new impressions on your hostel; through the media, through other guests and travelers, through leaflets and pictures. It is not possible to deliver a continuous produced “flow”.

Further reading:

The Social Affordances of Flashpacking: Exploring the Mobility Nexus of Travel and Communication

Richards, Greg -Tourism trends: The convergence of culture and tourism

Richards, Greg – Backpacker tourism: the contemporary face of youth tourism

Hostel servicedesign: making the obvious seem extra special

CONCEPTUAL Framework hospitality.pngServicedesign: making the obvious seem extra special

Even when a hostel provides only the most elementary and basic service, these too are called products. Ofcourse they are only a small part of the whole deal. Each element within this deal, contributes to either satisfaction or dissatisfaction and a negative recollection of their stay.

A bed is a bed is a bed, you might think? Through applying different features to your services, the products and the surroundings within you place them, you differentiate from others. A dormitory room with twin-beds, standard room, etc.

Tourism-products

There are 3 levels of tourism products:

  1. The core-product: The essential service or benefit, designed to satisfy the identified needs;
  2. The formal or tangible product: the special offer on sale.
  3. The augmented product: all the forms of added value produced, to make the core-product more attractive.

Complexity

Tourism products can be categorised in different ways. One criterium is the level of complexity, or number of services, embedded within a single offer. You can say you can divide them into simple and compound products.

A good way to let your services standout, is to combine several elements in such a way, that the most important one you want to convey- albeit a “simple” one, stands out.

Basically there are 4 types of simple products:

  1. A service: like guidance, gastromic- or hotelservice, tourist info
  2. An Item: like a guide, map, souvenir.
  3. An object: like a museum, a castle, church
  4. An event: a show, presentation etc.

Simple products can be combined together, to make it into a more complex and advanced product.

Overview Renk on Linkedin

Urban is not a corporate word

Urban is not a corporate word

In every city big franchise companies take over part of the touring- aswel as the locative gaming market. They target their audience well and look for places to easily get at them. Gues where? Yup, your hostel is one of these places. Every time you simply point at the rack of leaflets, you are very kindly providing all other parties with customers at your own expense.

Hostels can easiliy provide tours and immersive experiences for their guests.

XD KORT: Ruimtes en het alledaagse ding, deel 2

Ruimtes en het alledaagse ding, deel 2

Het alledaagse: Huishoudens, kamers en spullen

Experience design strekt zich uit over vele disciplines. Bij ervaringen denken we al snel aan gebeurtenissen en objecten. De relatie tussen mens en object, mens en materiaal, mens en vorm en omgeving, is fascinerend. Het is op geen enkele manier een volledig overzicht, maar enkele relaties en designoverwegingen verdeel ik over 2 korte blogs.

Deel 1 is hier te lezen

Muurtje schilderen: Ze laten meer zien dan de kleur van de verf

Als de keuken verbouwd moet worden of de huiskamer, heeft dit best grote gevolgen voor de manier waarop men na de verbouwing met elkaar samenleeft.

Veel mannen besteden het doe het zelven liever uit. Een van de verklaringen is dat conventie en biologie voorschrijven, dat de man voor hen als man “acceptabel” gedrag moet vertonen, wat de gelijkwaardige relatie tussen de man en vrouw kan doen kantelen of zelfs ontwrichten. Het is natuurlijk niet alleen een kwestie van zwaar werk aan kunnen. Door gebruik van de gereedschappen, configureert (in dit geval) de man, de huiskamer en enkele belangrijke boodschap-medierende objecten daarin. Een muurtje, de bank, de grote zware objecten et cetera. In dat geval is de man de inrichter van de ruimte die de interactie gaat reproduceren. Bovendien is de aanschaf van gereedschappen een klein risico. We zijn doorgaans huiverig voor het aanschaffen van apparaten of spullen die we eigenlijk niet gebruiken. Het geeft ons het idee dat we ergens in gefaald hebben. In het geval van gereedschap, zijn dit onderdelen die voor een heel specifiek doel worden gebruikt- dus niet vaak -en het gebruik er van vergt specifieke vaardigheden. Sommige sociologen zien dit als een verklaring van de populariteit van ” het mannetje”  die komt schilderen, en tevens als verklaring waarom vooral mannen zo vaak commentaar hebben op het geleverder werk.

Design van alledaagse objecten

Een product heel precies kunnen gebruiken en toch niet goed weten wat je nu precies doet met welke organen van het ding. Heel snel en precies kunnen typen of een telefoonnummer intoetsen op je mobiel, en toch niet de toetsen uit je hoofd in de goede volgorde kunnen zetten. De handeling heel precies uitvoeren en toch niet precies weten. Dat kan omdat niet alle kennis voor het gebruik van het ding, in je hoofd zit. Een groot deel daar van zit al in de wereld zelf en een deel zit in de begrenzingen van die wereld. Je gedrag is bepaald door combineren van informatie in je hoofd en informatie in de wereld. Zo kan de samenstelling van het materiaal van het object al een aanwijzing voor gebruik zijn (design-affordance), waar je niet bij hoeft na te denken. Je slaat goed hard op een trommel omdat je weet dat het juist de bedoeling is hard te slaan, wil e er een hard geluid uit krijgen, de keyboard van je computer is wel gemaakt van plastic maar er zit ook gevoelige apparatuur onder, dus erg hard kun je er niet op slaan. Echter kan het ook zijn dat het klikgeluid van je toetsen een bepaalde stevigheid vertegenwoordigd.

De mens, gemaakt door de technologie die hij maakt

Technologie is niet alleen een instrument, gebruikt door mensen. Technologie construeert de mens, hun lichaam en hun identiteit.

Spullen, dingen, objecten, Ze geven- naast het object zelf -niet alleen een relatie of betekenis weer, vertegenwoordigd door de fuctie van het object zelf. Ook het basismateriaal, het design, kleuren, tactiele eigenschappen- de materiele eigenschappen van de materiele cultuur, hebben betekenis in ons handelen in het dagelijks leven. Objecten worden vaak gezien als sporen van sociale relaties en van macro-sociale trend. Een huishouden is efficienter gaan handelen, door de hoeveelheid moderne (keuken)apparaten die er zijn bij gekomen. Objecten vormen hun gebruikers. Objecten zelf, blijven stabiel van vorm, maar de betekenisen emotionele attributie  van het gebruik is vloeiend en blijft dat ook.
In alledaagse situaties, is het gedrag bepaald door de combinatie van interne of geinterneerde kennis en externe informatie en begrenzingen. Dat pikken we heel snel op. Zo zal een typiste sneller leren typen wanneer ze/hij niet naar het toetsenbord kijkt bij het typen maar naar het scherm. De meeste kennis die je daar voor nodig hebt, zit al in de wereld. Mensen zoeken die combinatie ook actief op. Niet alleen door verplaatsing, maar ook door de ontwerpen die we als mens maken en gebruiken, door de materialen die we om ons heen hebben.

Als we aan de toekomst denken, en denken over hoe technologie en energie er in de toekomst zal uitzien, zijn we geneigd te denken over heel complexe, bijna ondenkbare toepassingen. Op de vraag: hoe zou het er dan uit zien, zal men snel antwoorden met superlatieven van glans, strak, vlak en handzaam.

Wat men soms mist, is het besef dat datgene wat ons met de toekomst en het verleden verbindt, in het alledaagse leven: Het alledaagse leven! Daarin speelt de mens natuurlijk een centrale rol. Met alle beperkingen die daar bij horen. De mens is gewend producten te gebruiken, niet alleen om de toepassing zelf of het vernuft of gebruiksgemak er van, maar het is een voorwerp of product dat op vele manieren onze dagelijkse bezigheden met elkaar verbindt en in elkaar doet over lopen.

Een veel voorkomend verschijnsel is dat designers, productontwikkelaars, R&D en researchers, producten vaak zien als iets voor individueel gebruik en niet voor massaal gebruik. Op individueel gebruik, is het design van de meeste producten dan ook gebaseerd. In onderzoek naar koopgedrag, gaat men vaak uit van een direct en rationeel raamwerk van individueel vraag en aanbod, terwijl grote groepen in het designdenken worden gezien als sociaal dom en normen en regels volgzaam volgen. Analyse gebaseerd op de praktijk van het alledaagse, plaatst belangrijke richtpunten op de organisatie van de praktijk en de momenten waarop die samen komen met consumptie.

robot Wireframe

Designen voor de toekomst: nog user-centric?

Ook voor het design van de toekomst, is het belangrijk dat designers en futuristen zich ook bezighouden met de redenen waarom mensen objecten en bronnen gebruiken en hoe deze behoeften noden tot stand komen, binnen de context van het alledaagse leven, als baden, douchen, eten en drinken, koken en de was doen. Een uitdaging voor ons en voor futuristen, is bedenken hoe we in de toekomst objecten ontwerpen die buiten ons lichaam en eigen geest geplaatst zijn. Niet omdat ze vergezocht zijn, maar omdat we 10 vingers en 2 voeten hebben, een fiets uitvinden voor iemand met 5 voeten, is zo ver van ons bed, dat zal niet in ons opkomen. Bovendien- heet het dan nog wel een fiets? Of heet je dan nog wel mens? Echter, alvast nadenken over hoe je een kinderwagen veilig genoeg kunt maken, zodat je zorgrobot er zonder kleerscheuren mee over straat kan… Dat is niet zo ver weg!

Consumptie is iets anders dan het leven zelf. In het geval van stroom, gas en water bijvoorbeeld, is het verbruik er van niet een alledaagse praktijk, maar eerder een moment in de alledaagse praktijk.  Ze consumeren dus energie, zodat ze de dagelijkse handelingen kunnen uitoefenen, die het alledaagse leven mogelijk maken. Het is typisch een voorbeeld van het alledaagse, zo alledaags dat ze naar de achtergrond verdwijnen. Onopvallende consumptie. Te vergelijken met wandelen n de stad van A naar B, zonder de tussenliggende periode en afstand als deel van de activiteit te zien.

Scheiding.

Het moderne woon- en gezinsleven is een scheiding van de wereld van productie en die van consumptie. Dat betekent dat objecten en producten niet meer de physieke aanwijzingen voor gebruik, in vorm hebben en tevens geen aanwijzingen voor sociale context van de productie. Dat gebrek is voor de industrie handig maar ook voor marketing en branding, omdat het een gigantische leegte achterlaat, in het gebruik van het product, die kan worden opgevuld met betekenis via de producenten. Met andere woorden: de diepgewortelde patronen van eten en drinken met de daarbij behorende sociale interactie die- laten we wel zijn -ook zonder grote producenten plaatsheeft -worden opgevuld met nieuwe varianten van wat we al gewend waren te doen, maar door voorschrijden van de tijd, zijn vergeten te articuleren. (Maycroft)

Het is temeer onopvallend, juist omdat de meeste consumptie plaatsvindt achter de gesloten deuren van het huishouden. Daarbij gebruikt de mens bij voorkeur het privedomein andere voorwerpen dan in het publieke domein: een stage en een backstage. De goeie jurk voor buiten, de versleten ochtendjas voor binnen.

Tot zover deel 2.

Deel 1 is hier te lezen

Binnenkort deel 3

XD KORT: Ruimtes en het alledaagse ding deel 1

Ruimtes en het alledaagse ding, deel 1

Het alledaagse: Huishoudens, kamers en spullen

Experience design strekt zich uit over vele disciplines. Bij ervaringen denken we al snel aan gebeurtenissen en objecten. De relatie tussen mens en object, mens en materiaal, mens en vorm en omgeving, is fascinerend. Het is op geen enkele manier een volledig overzicht, maar enkele relaties en designoverwegingen verdeel ik over 3 korte blogs.

Vanuit de keuken naar de televisie

Door routines, onthouden we zaken die we anders zouden vergeten of niet opmerken. Ze fungeren als een belichaming van persoonlijk EN familiaal geheugen. Je gebruikt je lichaam en je zinnen om dit geheugen aan jezelf en aan andere gezinsleden te communiceren. Daarnaast zeg je daarmee ook aan mensen buiten het gezinsleven, in welke mate je bent aan te spreken, buiten het ritme en de routine om. De belichaming van routines, helpt om het leven wat eenvoudiger en aangenamer te maken.

Je bewegen is ook een vorm van geheugen. We hebben als mens bewegingen ontwikkeld en geincorporeerd (embodiment), die ons helpen onthouden hoe snel we moeten lopen, hoe we de omgeving moeten herkennen, hoe de ander ons herkent al wel of niet bedreigend. Kijk maar naar het fenomeen van gesynchroniseerd lopen. Vooral bij mannen heeft dit een duidelijke betekenis die vanuit de oertijd te verklaren valt. Als je met heel veel mensen tegelijk in een grote groep, je het zelfde beweegt, en op het zelfde ritme, is het voor eventuele vijanden heel moeilijk in te schatten of en hoeveel kleinere en zakkere exemplaren er tussen zitten. Met heel veel tegelijkertijd bewegen geeft ook aan het collectief het gevoel, groot te zi. Dat schept dus eenheid. Geen vreemde gewaarwording als je in aanmerking neemt dat we ons meer bewegen op het door een ritme aangelegd systeem, dan op een zelfverkozen ritme. Zelfs de straat in de stad is er op ingericht dat we zo snel mogelijk van A. naar B. kunnen gaan. Het moment daartussenin, zien we nauwelijks als tijd. Vrij vertaald naar de Certau: Turning walking into innovative ways of production, instead of wasted time between A. and B. 

Serialiseren van tijdsbeleving

Hoe lang mag iets duren? Een uur of kwartier, dat kan. Maar er zijn nog zo veel meer eenheden waarmee je een activiteit in tijd kunt uitdrukken. Bijvoorbeeld in series of in srequenties. Een verzameling aan activiteiten kunnen ook een sequentie vormen, die gelijk staat aan een gezamenlijke beleving van tijd, door de leden van een huishouden. Dus in plaats van zeggen tegn de kinderen dat we naar het park gaan, maar dat we eerst moeten koken, dan tafel dekken, dan eten, afruimen en afwassen, zeg je ¨vanavond¨- wat voor een klein kind alles kan betekenen, maar het betekent in elk geval ná het eten. Een sequentie aan gebeurtenissen die niet noodzakelijk afzonderlijk even lang duren, maar in zijn totaliteit een bepaalde lengte of duur vertegenwoordigen. Misschien niet direct begrijpelijk voor de tijdsbeleving van alle gezinsleden, maar door het gedrag in huis, door looppatronen en gebruik van technologie, weet je toch wat er mee bedoeld werd. Televisie speelt daarin een belangrijke rol. De uitzendschema´s voor televisie, zijn heel bepalend voor de dagelijkse constructie het gezinsleven. Aan het geluid van de gong van het journaal, weet je dat je als kind over een half uur naar bed moet. In ieder geval zorg deze tijdsbeleving er voor, dat de verschillende gezinsleven, op zeker moment op hetzelfde moment, in een ruimte zijn of elkaar passeren. Bij hetjournaal bijvoorbeeld.

w2 ruimte

Dit patroon is gezet en geïntegreerd binnen de dagelijkse routines van het huishouden. Het komt samen met de organisatorische behoeften en eisen voor het alledaagse leven.

Alledaagse en sexe

Ons alledaagse leven is georganiseerd via allerlei ruimtes e omgevingen met een specifieke functie: eten, slapen, werken, sporten etc. Deze pleken, waar de elementen zijn gearrangeerd voor specifieke doeleinden, zou je kunnen zien als een organisatie van macht. In dit geval bedoeld om het gedrag van mensen te kanaliseren. Door onze handelingen, de instrumenten die we gebruiken, de mededelingen die we horen en lezen, de beelden die we zien. Aangenomen dat elke plek sexe ensceneert, betekent dat niet alleen een zekere distributie van obecten zelf, maar ook de details in combinatie met objecten. Een wijze van overdracht die verschil in sexe zowel vertegenwoordigd als uitlokt.

Er is natuurlijk een groot verschil tussen leven in een wereld waarin nu eenmaal verschillen bestaan- ook tussen man en vrouw -en in een omgeving leven waarin het leven zo is geconstrueerd dat vrouwen daarbij achtergesteld worden. Toch is er veel aan alledaagse zaken, omstandigheden en voorwerpen, die een bepaalde rol van zowel man als vrouw ¨dicteren.¨

Sexe is feitelijk een opvoering, een citaat van alle voorgaande opvoeringen van sexe. De herhaling van die scenes, is de tijdelijke eigenschap van “identiteit”.

Zo keek men in onderzoeken naar de layout en fysieke kwaliteiten van sportscholen, waar zowel mannen als vrouwen kwamen. Bestaan er mannelijke apparaten en vrouwelijke apparaten?

Een mannelijk apparaat, heeft meer gadgets en is groter dan een vrouwelijk apparaat. Dat maakt het mannelijke apparaat intimiderender en minder aantrekkelijk voor vrouwen. De vrouwelijke varianten hebben meer kleuren, de mannelijke vooral koele kleuren als zwart, donkerblauw en zilver. Rood is een warme kleur die voorzal door mannen en zuid-europeanen gewaardeerd is.

Door gebruik van objecten, door de reparatie van de klok, het gebruik het koffiekopje, zijn we niet zomaar ‘consumenten’ van goederen, maar producenten van inhoud, van betekenis. De rol van objecten begint niet bij de aanschaf van een artikel en eindigt niet bij het weggooien er van. Het object heeft gediend als mediator, als verdeler van een kamer (bij groetere objecten), bij de orientatie op de ruimte, door de kinderen, ze onderhielden een betekenisvolle relatie tussen familie, vrienden en sociale netwerken.

Het is niet alleen de bloempot die toevallig links op de tafel staat, of een beelde net op die hoogte, bij de deur. Het is een compleet idioom, een georganiseerd en geselecteerd systeem van objecten. Niet toevallig is de huiskamer een belangrijke “tempel”  van betekenisvolle obecten t..o.v. de placering. In de eerste plaats is de huiskamer een transactionele ruimte voor het huishouden, geladen met betekenis creatie en identiteit voor degenen die daar  in verblijven, Ten tweede is het de ruimte voor selectieve contacten met de buitenwereld. Het dient derhalve als de ‘interface’ tussen de private en openbare wereld, waarin de materiele zaken gezien kunnen worden als een actie voor jezelf en voor familierelaties, beladen met betekenis.

Tot zover deel 1.

Klik hier voor deel 2

Klik hier voor deel 3