Category Archives: Nieuws

Free download: All the links and tools!

Hundreds of links to high-quality tools and resources

We’ve collected quite some links over the years, to websites and affiliates who produce and create the most useful and innovative tools and methods, known to us. We already share them through our weblinks pages. You can see them categorised here.

Because of the cheerful summerness that is both you and us, we put them all together into a neat PDF, for you to download completely free of charge!

There’s even more! Why not look at a curated list of resources, used in our courses and knowledge materials!

Test your hostelmanagement skills and apply to testdrive a course for free!

Hostelmanager or aspiring to be? Hotelmanager, front-of-house? Leisure professional?

Test your knowledge and skills below. After the quiz you can apply to be a testdriver for one of the courses, completely free of charge!

  • Full course worth between 400 and 900 eur.
  • Including service and live-chat
  • Assignments with personal coaching

quiz-area ">

After the quiz you can apply to be a testdriver for one of the courses, completely free of charge! Including all paid services and coaching.

quiz-form" id="quiz-5" >

Please enter your email:


A stay in a hostel is a social experience and does not require the outlines of a service.



It’s never nice to think in terms of threats. But if you had you, which of the following aspects might possibly constiture a threat to hostels in Europe?



In the courses Touringguide training and Practical touringguide training, I provide methods and tools to analyse locations and behaviour with. Which tools and methods would you use?



In Spatial tour-design:

In video and media analysis tools:

In customer journeys, personae and scenariobuilding techniques:



Basically there are 3 levels of tourism products:

Which ones?




Question 1 of 4

Free course

Keepers of souvenirs as meaningmakers

Carrying ‘m home

In grannies cupboard, lies an old pen with mountainview and a fluid, in which a little ship goes up and down if you hold the pen upside down. The pen never really worked properly and the fluid has leaked away. Nevertheless, it was a souvenir and we keep it. They have a special place in our house, minds and memories. They transfer meanings, but only through its owner.

You could say, the souvenir was already purchased when we were still at home. The souvenir relates to our bodies, our homes, the construction of our sense of self and place.

Souvenirs transfer meaning and culture, by means of their material qualities. A wooden carving, made from a regional kind of wood, gives meaning through the work involved making it, the details made by the craftsman, the time it took to make it, the place where you bought the thing, the context wherein you bought it, its size, its weight, its grainy structure. They are all coupled to its meaning, at the very moment it changed hands.

The relationship between an object and its owner, is almost a magical one, according to many anthropologists and scholars. The object is imbrued with meaning, it has the power to ‘communicate’ and it tangibly occupies a space, whilst symbolising another symbolically-  temporal and geographical.

Mass production

Even mass-produced plastic rubbish, implicitely carries these qualities, although there is a significant loss in containing and transferring meaning, due to lack of forementioned qualities.

The souvenir has meaningful qualities and traits, because of its connection to the owner. Without a narrative, the souvenir is worthless. In mass production there has been given no meaning to the product by means of material qualities. On the contrary, souvenirs bought in mass tourism, exemplifies the very thing people want to escape from: work. (Benson)

Even the simplest mass produced plastic souvenirs, can carry meaning. And they do, ofcourse. However, the constructed narrative of its owner survives this process of exchange, minus many many meaningful material qualities. The remaining narrative, makes the purchased souvenir a ‘ mediating object.’  Something that is amplified by its later place within the house and household, within objects that make you you, but as an outsider’s experience and perception of the experience of a site. (Benson)

Home and the souvenir

Whilst travelling, the souvenir you’re going to buy, already has a connection to you and your home. There’s a bond between your body, the ‘self’ and the construction of identity, primarily because your home is the main place where people create their reality and sense of self, in everyday life. Within this personal museum, you move in the presence of familiar objects ad images- constructing, annotating and forming your personality, your ways of meaning making and transference and ways of telling both yourself and the world, what you find important and what not. Souvenirs usually embody the same characteristics. To name a simple example in the context of materiality: a wooden carving has to fit the salon table.

We inscribe the perception of home on particular places and locations, without necessarily having to be there. Potentially we have the capacity to create our own notion of home. Within post-modern society the sense of place and perceptions of home is both highly standardised and commodified, aswell as constructed by means of tourism. Even the sense of authenticity, embodied by artefacts, souvenirs and totems, is often a constructed one. Some thrive on the sense of nostalgia, not all of them, as the sense of nostalgia is experienced by the tourist, not particularly the locale itself.

Example from forum on the relationship souvenir/ownership
My parents’ souvenir spoons; let me show you them. January 23, 2010 I have inherited a collection of souvenir spoons. Can you suggest funky or creative ways to display these? They came with the standard souvenir spoon display board, which I don’t care for. For what it is worth, I have not visited all of the places that these spoons were obtained, though I respect the fact that my parents chose to go to these places and obviously had nice memories of these trips. posted by Morrigan

Commercialised, mass produced souvenirs, can represent a manufactured notion of nostalgia, building on the desire of constructing a shared narrative. This does still not mean, the bought souvenirs are without meaning! Physical contact with objects collected during travels (like souvenirs), is more important for travellers telling stories, than visual representations (Bationo). Other research shows that people do prefer to recollect memories by using souvenirs rather than photo’s. However among elderly people using objects for reminiscing, 42% of the cases preferred the photograph for “stirring recollections” (Sherman).

“Souvenir photos of Versailles” project

In conclusion

In a way it could  be argued, the commercialised rhythm, velocity and repetitiveness with which the tourist locations are flooded, provide new opportunities to convey clear and present images on current countries, current culture and local life- as an answer to “master narratives” and somewhat colonial ways of looking at other countries and cultures.  Were it not that commercial travel highly manipulates our view and perception of places. Grasping- in essence -to that what communicates culture in a way nothing else can: through souvenirs and objects, carried and annotated by you!

Follow Renk van Oyen’s board objects and souvenirs on Pinterest.

See also:

Ruimtes en het alledaagse ding, deel 1 (Dutch)

Ruimtes en het alledaagse ding, deel 2 (Dutch)

Narratives of travel (English)

Leren kijken naar een ding, deel 1 (Dutch)

Leren kijken naar een ding, deel 2 (Dutch)

Creative gastronomy in your hostel

Gastronomic events?

The consumers’ attention has to be captured by the development of experiences. When you’re planning something special on the gastronomic level, make sure your guests actively participate in the setting you have staged for them. They can be employed to create a sense of community among your guests. Very well suited for lobby-events!

Meals are in essence sequential: breakfast, lunch, dinner and in-between, which provides a natural setting for the framing of a gastronomic event.
Make surprise gastronomic experiences a key- service for your hostel but make it feel like a random and kind event.
Ask guests to provide local recipes for food and drink and invite them into the kitchen.
Why not take it a step furter? Invite guests to cook for other guests. Include a budget and give them a chance to invite other people to their dinner.
Invite local producers into your hotel.
Buy from them for the hostel kitchen and stock.
Have them come over for tastings with guests.

Transform your hostel to a social being-space!

In hostels, guests often use a communal kitchen. Eating with eachother is usually a random act- depending on who is near at that time. Guests are both producers and consumers of the experience. Backpackers are used to the creative and open atmosphere in hostels, aswell as the cheap fees. However, there is a distinct danger that they will primarily see your hostel as being a cool place to stay, but not to participate in! Participation in the creation of experience.

ClinkNOORD-Social-Area-360x180there is a distinct danger that they will primarily see your hostel as being a cool place to stay, but not to participate in

Do your guests cook for themselves in a communal kitchen?

Design a board with recipe cards, emphasising healthy locally produced food.

Reaching the guest with big and rich, full-on experiences, engaging all the senses, is getting somewhat out of fashion. That is to say: we still make them, but tourists increasingly want more “real” and local experiences, lived through the locality and negotiating spaces. Staging such allround and full-on experiences, still apply within settings such as winetasting or a guided visit to the local brewery. You could compare it to the loss of producer generated flow in television. The audience can no longer be captivated on their terms, for the duration of the program (due to commercial breaks), but the viewer can experience a fuller and broader event, within a wider spatial setting. Food is good for tourism experiences as it is often a short detour or entrance to local culture. It brings locals and tourists a shared cultural experience.

Anyone interested in placemaking and the more anthropological side of tourism will know that food bonds  us with place, identity and culture. A very important role to play, considering the growth of the ‘network society’.

Misconception: Gastronomic events are not for small hostels and they are a bit elitist.

Definitely untrue. This perception of elitist and toffeenosed events. is largely due to the producers of consumer- and tourist-experiences- FOR the consumer -who aimed at the more discerning connaisseur. Nowadays, eating and drinking is very much a broadly accepted and enacted activity. Not in the last place because of new collaboration methods and modes of co-producing experiences. On the consumption side of things, the ‘foodies’ don’t really go for the haute cuisine anymore. Nevertheless, one has to remember that food and gastronomy is highly bound by culture, which automatically creates a sense of both inclusion and exclusion.
Democratising both food and travel has led to a huge amount of food travel websites. Still, they do look or more rare and foreign foods, prefably not easily accessable by the large public, therewith establishing and maintaining there foodie lifestyle plus being able to spread it among other groups.


Our Community Kickstart program is an in-depth workshop-format that truly prepares your community for success in food and drink tourism.
Our Community Kickstart program is an in-depth workshop-format that truly prepares your community for success in food and drink tourism.

Some links!

Will travel for food

Eat your world: foodblog

Intrepid Travel: Tours for foodies

World Food Travel Association


12 Tips voor je auditie!

12 Do’s en don’t en rather nots bij een auditie

Bijna eindelijk dan die auditie voor een reclamespot? Hieronder enkele nuttige tips.


Uitgebreide “groei-CV” sturen

Zelfs als je alleen maar gaat om een figurantenrol, is het altijd goed om je CV bij de inschrijving mee te sturen. Als die er dan ook nog eens goed of veelbelovend uit ziet, is het natuurlijk helemaal mooi. Laat zien dat je heel veel wil leren over het vak; Dat je serieus bent in je ontwikkeling. Als men uiteindelijk nog de keuze heeft tussen jou en een klein aantal anderen, zijn dit zeker kwaliteiten die zwaar wegen.

Goed contact met de regisseur

De auditie begint voor de regisseur pas als je voor de camera staat. Echter, je kunt al veel van jezelf laten zien, door in de ruimte waar de regisseur doorheen moet, met veel enthousiasme “aanwezig” te zijn. Hoe kort het moment van ontmoeting ook is, een eerste indruk heb je al bij hem achtergelaten. Ook “per ongeluk” de verkeerde ruimte binnenstappen, kan heel ontwapenend werken.

Laat merken dat je de regieaanwijzingen snapt

Film en reclame maken kost klauwen met geld. Het is heel fijn wanneer ze met iemand werken die weet wat de regisseur bedoelt als hij/zij zegt: “Je moet veel groter spelen” of “Je speelt veel te veel buiten jezelf.” Niet alle aanwijzingen die je krijgt, zijn concreet. Hou er rekening mee dat het voor een regisseur heel fijn werken is, wanneer hij zich beeldend of abstract kan uiten.

Ken het verloop van de HELE reclamespot of van ALLE scenes

Bij veel tekst hoef je de teksten van je medespelers niet ook te kennen, maar het verloop van het plot / het narratief, moet je wel kennen.

Gerichte vragen stellen

Dat laat zien dat je het begrijpt. Als je vragen hebt over de inhoud, stel die dan voor de eigenlijke takes beginnen.

De glans in de lens

Als je in de camera moet kijken, is het handig om een glanzend vlak in de lens als focus te nemen. Dat heeft een beetje beweging en het kijkt veel rustiger dan middenin de lens te moeten kijken.


Probeer te visualiseren, hoe het scenario in beeld gebracht gaat worden. Over het algemeen staat er een samenvatting van het verloop en regie-aanwijzingen, al in het script.

Let op het klikje!

Bij audities voor tv of reclame, komen daar over het algemeen kleinere camera’s aan te pas. Een clapper is meestal niet nodig, omdat de camera zelf een digitaal merkje op het beeld zet. Anders dan op een live set, waar iedereen op hetzelfde moment stil moet zijn en paraat staan, heb je in de auditieruimte met maar een paar mensen van doen. De aanwijzing van de regiseur: “actie” zal over het algemeen heel kalm zijn en je op je gemak stellen. De regie- of productieassistent zet de camera aan via het toetsenbord, en je kunt je gang gaan.

Een absoluut gouden tip, is om te letten op het klikje van het toetsenbord. Nog voor de regisseur de “ie” van actie uit zijn mond heeft kunnen krijgen, ben jij al met volle energie en met grote zekerheid, middenin die camera, boven op het beeld. Meteen energie, dat is het belangrijkste.

Wanneer men later 84 of meer auditanten moet gaan beoordelen, begint dat met een vrij grove schifting. De respectievelijke auditanten, komen in razend tempo op het scherm voorbij, en een keuze is dan snel gevallen. Dat betekent dus: klikje op het toetsenbord > beeld. Als je bij “actie” nog eerst even moet nadenken hoe het ook al weer zat, is dat absoluut te merken. Dat zal niemand je kwalijk nemen aangezien het nog niet het eindproduct is, maar andersom heb je een grote voorsprong op andere auditanten (mits ze niet ook zo door de wol geverfd zijn), die dit trucje niet kennen. Je komt bij de viewing dus meteen goed en charismatisch binnen bij de regisseur of casting director.



“Ik wil zo graag beroemd worden”

Dat is echt een afknapper. In de eerste plaats ben je niet de enige die dat graag wil en vooral: je komt er net binnenwandelen en vraagt of zij je aub even beroemd willen maken… Geen handige binnenkomer.

Maniertjes meenemen

We hebben ze allemaal, die karakteristieke maniertjes. Op je lippen bijten, vaak met je ogen knipperen, wiebelen met je handen. Voordat je auditie gaat doen, vraag aan vrienden eerst per telefoon, welke van jouw maniertjes hen het meest opvallen, en laat ze vervolgens bewust een tijdje naar je kijken. Vergeet niet: acteren is NIET hetzelfde als jezelf zijn. Veel regisseurs zullen het tegenovergestelde tegen je zeggen. Dat doen ze om je op je gemak te stellen. Acteren is echt een vak, en zeker op het scherm, is het heel moelijk te verbergen, wanneer het niet gaat op dat moment, als niet geschoold acteur. Dat betekent niet dat je geen talent hebt, maar het moment van de auditie leent zich niet goed voor repetitie en coaching; iets wat je op andere momenten wel zou hebben. Dus de veiligste manier is dan, om er voor te kiezen jezelf mee te nemen. Dat “draagt” ook fijner wanneer je een fout maakt

Kijk niet in de camera maar naar de persoon die je vragen stelt

Is het tijd om wel in de camera te kijken, zorg dan dat je op volle “juiste” energie speelt. De eerste paar keer zul je merken dat je ineens iets raars doet met je stem of dat je ineens veel strammer beweegt dan normaal. Dat is niet raar want er kijkt een heel klein stukje glas naar je. Echter, die camera volgt jou wel, daar hoef je niet zo op te letten.

Rather not

Wel of geen inschrijfgeld betalen voor inschrijven bij een castingbureau?

Liever niet. Eigenlijk is het heel raar dat je naar een bedrijf gaat die jou als handelswaar hebben, maar die je laten betalen om door hen “verhandeld” te mogen worden. Het is echt niet zo dat zij niets betaald krijgen en dat jij dat voor hen moet gaan doen. Moeten zij extra diensten gaan verrichten voor de opdrachtgever, dan is het de opdrachtgever die zo’n dienst inkoopt, en niet jij.

Soms valt er wat te zeggen voor inschrijfgeld. Bijvoorbeeld wanneer de toeloop op inschrijving zo groot is, dat ze iets van een drempel willen inbouwen, zodat ze alleen mensen krijgen die echt willen. Maar dan moet de reputatie van het bureau wel erg goed zijn.

Een greep uit het grote aanbod aan castingbureau’s

020MC Modellen & Castingbureau
Nieuwezijds Voorburgwal 130 F
1012 SH Amsterdam
Tel: 020 72 22 101

A Million Faces
Asterweg 20H
Tel: 020-7742776

Actors and Models Agency
Oudezijds Voorburgwal 189
1012 EW Amsterdam
Tel: 06 49907976

Antimodels B.V.
Valeriusplein 7
1075 BG Amsterdam
Postbus 77868
1070 LL Amsterdam
Tel: 020-6232107

Avenue Models

Kingsfordweg 151
1043 GR Amsterdam
Tel: 020-491 77 05

Bullet Models
Postbus 15526
1001 NA Amsterdam
Tel: +31 (0)20 7787447

De Casting Studio
Hamerstraat 1G
1021 JT Amsterdam
Tel: 020 – 626 26 26

John Doornik Casting
Veemarkt 144
1019 DE Amsterdam
tel: 020-4217522

Dutch Casting Agency
Hamerstraat 1G
1021 JT Amsterdam
tel: 020-4203821

Ego’s Models & Casting
Sarphatistraat 642
Tel: 020-6209950

Raadhuisstraat 52a
1016 DG Amsterdam
Tel: 020 – 623 79 57

Fashion Pool Model Agency
Fashion Garden 4.08.21.
Kon. Wilhelminaplein 1
1062 HG Amsterdam
Tel: +31 (20) 6155699

Foto Formation

Nwe.Keizersgracht 58
1018DT Amsterdam

Hang Loose Sportcasting
2e Laurierdwarsstraat 55
1016 RA Amsterdam
Tel. 020-6273926
Sinds 15 jaar gespecialiseerd in sportcasting

Hite Agency

Kemna Casting
Willem de zwijgerlaan 17-19
1056 JD Amsterdam
Tel: 020-6249186

Casting- & Modelagency The Kids BV
Nieuw Walden 92
1394 PE Nederhorst den Berg
tel: 020-696 74 75

Moeder Anne Casting
Spiegelgracht 31
1017 JP Amsterdam
Hoofdnummer: 020-523 80 00
Modellennummer: 020-420 83 30

Asterweg 20 M3
1031 HN Amsterdam
Tel: +31 (0)20 494 00 10

Sjouer Casting
Veemkade 1116
1019 BZ Amsterdam
Tel. +31 (0)20-675 42 79

Thunderclap hostelknowledge into the world and share!

Win a course as testdriver, completely free!

Hostelmanager or aspiring to be? Hotelmanager, front-of-house? Leisure professional?

Test your knowledge and skills below. By having done the mini-quiz, you have applied to be a testdriver for one of the courses, completely free of charge! Full course worth between 400 and 900 eur. Including service and live-chat Assignments with personal coaching

Workshops, trainings and courses

  • Professional workshops,
  • on-location training,
  • practical coaching,
  • on-line courses and
  • project-integrated knowledgebuilding
For hostels ♠ For cityguides ♠ tourguides ♠ For everyone ♠ Leisure ♠ hospitality ♠ For stage For theatre

Includes personal coaching, live support tickets while you work, active assignments and correction, quick, personal and professional feedback on your progress!

Question to the world: How affraid are you of big data?

Open question on MySurvey

This survey is now live. No idea of the sheer magnitude of possible responses or the complete lack of it. The survey will run for a year. I will frequently update.

Nieuwe methode in ontwikkeling: Staging the museum – scenariobuiding voor museumprofessionals

Staging the museum – scenariobuiding voor museumprofessionals

Momenteel in ontwikkeling. Dit is een verkorte uiteenzetting van de inhoud.

In deze serie workshops – speciaal gericht op kleinere musea -leren de deelnemers op een andere manier te kijken naar bezoekersgedragingen en de resultaten van onderzoeksmethoden, direct toe te passen in de praktijk- als museumgids, als directie, als vrijwilliger of als kunstdocent. Met deze methode dichten we het gat tussen wetenschappelijk onderzoek en concreet gebruik van de resultaten in de praktijk, door zowel museumvrijwilliger als professional. 


Grofweg gaat de deelnemer via abstractie (concepten, zienswijzen, softmaps) naar concreet werkbare draaiboeken. Hiervoor maken we gebruik van het gratis programma Celtx- software waarmee relatief eenvoudig een televisie/filmscenario kan worden gemaakt en ingericht. Dit programma bevat ook de mogelijkheid om tekst te annoteren en te voorzien van labels, waardoor per “scene” heel makkelijk een beeld verkregen wordt van direct te beinvloeden omgevingsfactoren, als doorzichten, sequenties in de opstelling van de expo en gebruik van licht en geluid. Tevens alle contactpunten tussen museum en bezoeker.
Via biografische aantekeningen van de museumbezoeker, door observatiemethoden in het eigen museum bijeengrbacht, ontwikkelt Aan de hand van dat scenario, vult de deelnemer de ontstane cases aan, tot een volwaardig draaiboek, waarmee ook concreet gewerkt kan worden, in de praktijk. Het omvat daarnaast ook een professioneel licht- en geluidsplan en een complete “breakdown-database” .de deelnemer een set kenmerken, waarmee hij/zij scenario’s gaat ontwikkelen in Celtx.

Parallel aan het hele proces, krijgt de deelnemer individuele coaching bij de rondleidingspraktijk, waarbij we niet alleen technieken uit de theaterpraktijk gebruiken, maar ook resultaten uit onderzoeken naar publieksbeinvloeding en ruimtegebruik, direct toepassen op de situatie.

Beknopt overzicht inhoud methode:

  • Van concept naar scenario naar volledig draaiboek
  • Vertelperspectieven: onderzoeken en kiezen
  • Creatieve technieken, point-shifting;
  • De ruimte gebruiken als decor;
  • Het gebouw zelf vertelt ook al een verhaal: spatial narrative, pacing, sequenties;
  • Wayfinding van publiek binnen gebouw en expo;
  • Eigen script schrijven en het verhaal doen;
  • Stemgebruik en invloed van de gids op publiek, spanningsboog en concentratie;
  • Non-verbale communicatie;

Wat mis je nog?

Zijn er zaken die jullie als museum professional, als bezoeker of vrijwilliger nog missen? Geef gerust voorstellen en tips, via de comments.


The right to know: “Bibli-leaks” als transmediaal concept

The right to know: “Bibli-leaks” als transmediaal concept

Door Renk van Oyen

Dit blog verscheen eerder (op 6 juli 2012) als gastblog, op de site van Joost Heessels

The need to know. Kennis is goed, kennis is macht, kennis is leuk en interessant en noodzakelijk voor een mooi en rijk leven. Dat is een fijne manier van de bibliotheek bij het publiek te brengen. Net als elke andere professionele organisatie, tracht ook de bibliotheek haar publiek te bereiken. Bibliotheekgebouwen worden tweede huiskamers, coffeecorners schenken goede espresso en een lounge-gedeelte is bestemd voor de openbare lezer. Alle middelen worden van stal gehaald om de bibliotheek als organisatie op een verantwoorde manier de 21e-eeuw in te loodsen.

Met wisselend succes, dat is duidelijk. Bepaalde zaken moeten centraal worden aangepakt en danken hun succes aan een landelijke aanpak. De achterliggende concepten zijn niet altijd even handig aangepakt. Echter, is de lokaliteit meestal aangewezen op soms ronduit knullige één-tweetjes met andere organisaties en concepten die de speciaal ingerichte thematische leestafel bij de balie van weleer, nauwelijks overtreffen. De wil is er absoluut wel. Waar je 10 jaar geleden wilde samenwerken met de bibliotheek, was het hoogst haalbare, een speciaal ingerichte tafel met boeken over een bepaald thema, verbonden aan het desbetreffende project. Meer was eigenlijk niet mogelijk. Tegenwoordig zijn bibliotheken organisaties met programmamanagers en projectleiders. Mensen die in mijn ervaring absoluut open staan voor “rare” samenwerkingsverbanden met andere organisaties, en als bedrijf ook midden in de lokale samenleving staan.

The right to know

Grofweg is de bibliotheek terecht bezig met “the need to know”. Kennis en informatie is noodzakelijk. Zie de openingszin van deze blog. Maar dat is één boodschap, waar het publiek al heel snel klaar mee is. Het suggereert een vrijblijvendheid die te vergelijken is met de illusie van beschikbaarheid op internet. Uit onderzoek is bekend dat, wanneer studenten weten dat bepaalde informatie is opgeslagen op een website, zij die informatie minder goed onthouden. Als de website in kwestie vervolgens niet meer tot hun e-biotoop behoort (buiten hun referentiekader vallen), vervalt ook een deel van de informatie. De context is weggevallen en de informatiebehoefte is vervaagd. Informatiebehoefte en kennis zijn 2 verschillende dingen, die beiden bevredigd moeten worden. Kennis ervaart men daarbij als iets statisch. Informatiebehoefte heeft een grotere noodzaak in zich, dan kennis heeft. Al met al ben ik van mening dat niet “the need to know” maar “the right to know” een beter uitgangspunt is voor doeltreffende concepting.

The right to know past binnen de tijdsgeest van nu. Het leunt tegen open source en open data / open gouvernment, maar het kan minder vrijblijvend gemaakt worden, door er een licht subversieve lading aan te geven. Wat doet Wikileaks en Anonymus? Ze suggereren dat ons belangrijke informatie werd onthouden, dat er zaken buiten ons blikveld gebeuren die het daglicht niet kunnen verdragen. Men wacht het goede moment af (actualiteit) en publiceert gevoelige documenten, waarmee gevoelige informatie vrij komt. In afgezwakte vorm, is dit waar ik heen wil.

Bibli-leaks: Subversief, tegendraads, onderzoekend

Voor het gemak noemen we het even “Bibli-leaks”. Lokale onderwerpen met een hoog actualiteitsgehalte- en waar het liefst ook nog een scherp randje aan zit – door lokale partijen met duidelijke signatuur, tot op de bodem laten uitzoeken. Volledig gefaciliteerd door de lokale bibliotheek, in ruimte, middelen, know-how en publiciteit. In het geval van ‘s-Hertogenbosch denk ik dan aan de lokale kraakscène, Kleintje Muurkrant, een opleiding, jongerenorganisatie of kunstencollectief. Het eindproduct zijn zowel offline als online producten, transmediaal geregisseerd. Offline als kleine sympathieke mooi vormgegeven dossiers, bundeltjes, Boomerang kaarten en gedrukte media, als redactionele artikelen, níet als reclame.

Lokale right to know als media-concept

Ik had het hierboven al over een trans-mediale aanpak. Dit houdt niet alleen in dat je verschillende sociale media-kanalen gebruikt, maar dat je elk kanaal (er zijn er overigens meer dan alleen de sociale media) inzet naar de eigenschappen van kanaal en gebruik en daarmee verschillende manieren van storytelling gebruikt. Het verhaal staat centraal, niet zozeer de brontekst! In transmediale storytelling, vertaal je delen van een verhaal naar verschillende mediakanalen, die elk weer een eigen ervaring van het verhaal met zich meebrengen. Elk kanaal geeft weer een andere immersieve (onderdompelende) ervaring aan de ontvanger ervan.

Het narratieve gedeelte hou je centraal op een aparte centrale projectsite en je laat andere media andere delen van hetzelfde verhaal vertellen. Een mediaconcept met spelers, gebruikers, protagonisten, antagonisten, lezers en kijkers, waarbij de inbreng van het publiek nodig is voor het vertellen van het verhaal. Laten we zeggen dat de Bibli-leaks deel 1 gaat over mogelijk asbest gebruik in openbare gebouwen. Dit start met actualiteit, want we hebben het over een media-concept waarbij actualiteit en lokale context de 2 belangrijkste factoren zijn. Je laat bijvoorbeeld krakers een artikel in de krant schrijven over duurzaam bouwen, 2 scholieren maken een reis naar de steengroeve waar de materialen voor de winkelstraat vandaan komen- uitgebreid met foto’s en documenten gelardeerd op een aparte blog, een capoeiradanser interviewt zijn vriend op youtube, over de dodelijke ziekte van zijn vader, veroorzaakt door asbest. De verschillende bijdragen zijn dus verhalen op zich en geen bewerkingen van een en hetzelfde verhaal of dezelfde brontekst. Alles bij elkaar vormt zich een geloofwaardige verhalenwereld.

Samenvattend valt voor de bibliotheek veel te winnen bij het zichzelf een blijvende urgentie te geven binnen de lokaliteit, door te suggereren dat publiek “het recht heeft” informatie te krijgen in plaats van de noodzaak voelen kennis tot zich te nemen. Bibli-leaks zoals ik hierboven kort omschrijf, is een vorm die helemaal bij deze tijd past.

Ik nodig de bibliotheek graag uit om dit met mij (en La Clappeye Acts) verder uit te werken.

Klik op de link naar dit blog op

Renk van Oyen is creative concepter en experience designer en werkt via zijn bureau La Clappeye Acts voor de creatieve industrie en bedrijfsleven.

Volg hem op Twitter:

Comments uiteraard welkom!


Vliegblaadje #2


Eindelijk zijn de nu al geroemde Vliegblaadjes van La Clappeye Acts ook online te lezen. In elk Vliegblaadje: 10 korte toptips uit onze praktijk. De primeur gaat natuurlijk nogsteeds naar de mensen die zich hebben opgegeven via de mail, maar na een tijdje verschijnen ze ook hier.

Elk Vliegblaadje bevat 10 gouden inspirerende tips uit onze praktijk. Alleen voor inspirators, programmeurs, organisators, trendwatchers, imagineers en mooie mensen.

Hieronder Vliegblaadje #2

10 bruikbare tips uit onze praktijk, voor een geslaagd evenement of feest. De 10e tip: La Clappeye Acts!

  1. Werk je met vrijwilligers? Vrijwilligers kosten geld en zijn geenszins een sluitstuk op de begroting. Bij bijeenkomsten: eten, drinken, een aardigheidje, betrokkenheid tonen.
  2. Groot evenement? Maak er een origineel kinderprogramma bij, parallel aan het thema / passend in het concept. Een luchtkussen en schminkhoekje kan echt niet meer. Bedenk: zonder kinderen, geen ouders.
  3. Train jezelf schaalvergrotend en schaalverkleinend te denken. Als je op een buitenlocatie werkt, kun je je bijvoorbeeld afvragen of je een stoel voor of achter op het speelvlak zet, maar je kunt je ook afvragen of je de stapel containers die er staat, niet als blokkendoos kunt gebruiken om een speelvlak of carré te maken.. Kan die hijskraan niet dienen als toneel-trek? Hele nieuwe werelden openen zich!
  4. Heb je veel ideeën? Koop een dummie, schrijf ze op, maak er knullige tekeningetjes bij. Zo bestaat het in elk geval en het is even uit je hoofd.
  5. Kijk uit voor een creatie-spiraal: Blijven komen met nieuwe ideeën en tegelijkertijd komt er niets uit je handen. Keuzes gaan maken dus.
  6. Praat met anderen over je ideeën en plannen. In je hoofd ziet het er altijd heel anders uit dan in het echt, en anderen kunnen net de goeie vragen stellen.
  7. Kleed je evenement in gedachten uit. Ontdoe je feest of evenement even van alle vorm, alle opsmuk, alle bijkomstigheden en vraag je af: klopt het allemaal nog met het basisidee? Of is er zoveel vorm bij gekomen dat van het basisplan eigenlijk weinig meer zichtbaar is? Hoe ga je dat vervolgens weer aanvullen? Het antwoord is niet per sé: vorm weghalen.
  8. Heb je iets gedelegeerd? Neem het dan niet weer terug. Dat demotiveert ontzettend. Laat in plaats daar van merken dat je ziet wat ze aan het doen zijn, dat het goed is en dat je het waardeert.
  9. TOPTIP: Een klassieke beginnersfout bij het leiden van evenementen, is dat je jezelf in de eerste paar uur van de dag helemaal uitput! Je wil niet dat mensen denken dat je je handen niet uit de mouwen steekt, dus pak je mee aan. Je sjouwt instrumenten, je gooit met decorstukken… Allemaal terecht en nobel. Alleen: na een paar uur ben je voor de rest van de dag niet meer voor de volle 100% aanspreekbaar. Hou jezelf vrij voor al teveel lichamelijk inspannende taken. Je hebt je energie nog hard zat nodig.
  10. Zorg alleen wel dat op het prikbord ook ons visitekaartje hangt!

Geïnspireerd geraakt? Bekijk ook bv. Vliegblaadje #1

Blogposts die lijken op deze blog:

Wil je onze Vliegblaadjes altijd als eerste lezen en vers van de pers? KLIK HIER.