Tag Archives: Opinie

Practivisme

Practivisme

Nu laat ik niet makkelijk met me lopen, maar een explosief tiepje ben ik niet. Althans, niet in de zin van agressief of reactionair. Ik doe wat ik goed kan en wat ik goed kan doe ik gelukkig (hopelijk) goed. Mensen vinden het mooi of ze vinden het niet mooi. Allebei oké.

Concessies doen aan of samenwerken met commercie… mwah, draai ik ook m’n hand niet voor om, temeer omdat ik er voor zorg dat het creatieve product altijd voorop blijft staan. Dat is waar het om gaat en de rest is spielerei.. Ook mijn mensbeeld is redelijk positief. Dat kan omdat we in een beschaafd land leven. Beschaaaaving, kent u dat woord nog, dames en heren?

Binnen een beschaving is het normaal dat sterken opkomen voor de zwakkeren, dat de minderbedeelden worden bedeeld door de meerbedeelden. Verschillen tussen rijk en arm worden vermeden. De een is nu eenmaal wat rijker dan de andere.

Maar wat er voor íedereen is… is de kunst! Tenminste, dat wás het geval. In mijn hart ben ik er echt wel eentje van l’art pour l’art. De rest zal allemaal wel. En dat gegeven combineren met de werkelijkheid van alledag, de ratio en mijn mensbeeld… dat gaat me normaal gezien goed af.

Maar ik ben kwaad. God, wat ben ik ongelooflijk pisnijdig op dit walgelijk rechtse kabinet. En nog meer ben ik teleurgesteld in alle idioten, alle schlemielen, alle debiele figuren die op Wilders hebben gestemd. Bij mij in de buurt woont een gezin waarvan het overgrote deel veel zorg en aandacht nodig heeft. Dat heeft de heer des huizes een beetje kunnen regelen via PGB. Ze hebben dat als gezin echt nodig. En wat stemt hij? Wilders! De idioot. Jullie- dat gezin, zijn de eerste “soort” mensen die worden gepakt, genaaid, door dit rechtse gereutel. Heb je dat niet zien aankomen dan? Mensen roepen ook maar wat! Kakelen elkaar na. Gisteren een discussie met iemand die ik intens liefheb en tot mijn schrik er denkbeelden op nahield (niet in de richting van Wilders overigens, maar rechtser dan ik had verwacht), die ik met de grootste klem in anderen, openlijk heb veracht. Na de autorit- in welk tijdsbestek de discussie plaatsvond, heb ik hem toch op wat andere gedachten kunnen brengen. Niet alleen de individuele kunstenaars worden genaaid, ook de productiehuizen die als subsidieverdelers ook de kwaliteit van de sector op peil houden en stimuleren, de muziekencyclopedie van Muziek Centrum Nederland: opgeheven en 25 jaar manuren naar de klote, Erfgoed Nederland weg. Of wat dachten we van musea die nu hun collectie onder het Wilders-speeksel moeten laten wegrotten, die moeten stoppen met jeugd binnenhalen. Multi-culti: alle kleuren die we in de afgelopen hebben omhelsd en hebben welkom geheten. Alles waar we zo hard voor gevochten hebben… Halbe- de Kunstentaliban, vaagt het allemaal weg. De persoon in kwestie is bepaald niet dom te noemen, in tegendeel… Maar toch hoor ik er de dialectiek der rechtse bonnetjeslikkers in terug. En ook dat is ‘ie niet.

Ik snap niet waar het activisme blijft, eigenlijk. Vinden we onszelf te beschaafd geworden? Hebben we misschien een mooie charismatisch leider nodig met mooi rood piekhaar en een raar brilletje? Zijn we misschien van onze eigen cultuur onthecht? Dat kan natuurlijk ook. Dit fenomeen interesseert me al jaren. Als je bijvoorbeeld kijkt naar bendes, naar genootschappen met een sterke ideologie en evensterke regels voor het volgen en toepassen van die ideologie, zie je dat de daartoe gevormde netwerken, nog járenlang kunnen voortbestaan… zonder dat de eigenlijke ideologie of de voortrekkers daar van, nog bestaan. Alleen de buitenste schil, een deel van de vorm, beweegt nog als een half afgesneden aardworm, zelfstandig voort. “Going through the motions.”

In de afgelopen 13 jaar ben ik bijna constant bezig geweest om moeilijke doelgroepen naar het theater te halen. Naar festivals en musea te krijgen. Het grooste deel van de budgetten (die overigens bijna niet uit een subsidie kwamen) ging naar het bereiken van mensen waarvan je nog de hoop had dat zij zich- eenmaal geïntroduceerd in het theater –geraakt zouden voelen en misschien nog eens naar het theater teug wilden komen. Toch nog l árt pour l’art, maar de “rijken” beschermen de “armen”, dat hoort toch ook zo? Zelfs accepteerde je dat ook de kunst zelf tot de armen behoorde. Ook daarmee valt te leven. Als rasoptimist ga ik gewoon verder en m’n activisme bestaat er uit dat ik hoop dat Dhr Zijlstra ter plekke aan een hartaanval bezwijkt. Ik gun het hem van harte.

En de moeilijke doelgroepen? De kunsten hebben wel wat anders aan hun hoofd nu. Hoezeer ik graag ook zodanig enthousiasmeer dat jeugd, allochtonen en mensen die van huis uit niet met schoonheid zijn opgegroeid, tóch de liefde en diepgang van de kunsten mogen kennen.. je bekijkt ’t maar even. Rap er maar ’n liedje over dan.

Voorlopig gaat het mij echt alleen om de kunsten…. Of de opdrachtgever moet graag willen dat ik moeilijke doelgroepen naar de zalen haal.

Dat is geen enkel probleem natuurlijk… Maar daar hangt dan ook wel een prijskaartje aan.

L’art pour l’art B.V.

[fblike]